In 2019 kochten Emma en ik het huis waar ik als kind ben opgegroeid. Het is een klassiek rijhuis uit 1923 met een achterbouw uit de jaren '80.
De gaskachels, het gebrek aan isolatie en de lekken in het dak van de achterbouw tonen aan dat het tijd is voor een grondige renovatie.
Hier kan je volgen of het ons lukt om het bijna 100 jaar oude huis naar de 21ste eeuw te toveren!
Het gaat vlot! De bekisting en wapeningsnetten voor de vloer van de fietsenberging zijn klaar. Volgende week komt de eerste betonlevering voor de vloer van de fietsenberging en de inkomsas.
De werken zitten weer op kruissnelheid. Onze grondwerker Marino haalt zijn beste denkwerk boven om het antwoord te zoeken op de puzzel van buizen, inspectieputten, regenwaterfilter, regen- en septische putten en funderingssleuven. En dat het daar krap is! Chance dat onze architect (hartjes voor Bert) hier ook niet licht over ging bij het opmaken van het tuinplan en alles in theorie net zou moeten passen.
Fingers crossed dat alle buizen in de goede richting aflopen want eens daar een betonvloer op ligt kunnen we er niet meer aan. Allé, toch niet zonder héél drastische ingrepen. 😬🤞
Omdat we na al die vertragingen en weken lang niets doen écht wel aan een weekje rust toe waren, hebben we ons biezen gepakt (lees: snowboard en ski's) en zijn we richting de zon gereden (lees: de Franse alpen). Maar in dat weekje rust is er meer gebeurd dan de afgelopen 2 maanden!
De grondwerken zijn weer in gang geschoten en tegen dat we terug kwamen waren we plots heel wat tonnen aarde lichter. De regenputten (2x 3000l) en septische put (2000l) zijn vakkundig onder de grond gestoken en we kunnen voor het eerst in onze toekomstige fietsenberging lopen.
Misschien goed dat we dat allemaal gemist hebben... 🙈
Nu de grondboringen voorbij zijn kunnen we de inname van het openbaar domein achter ons huis weer vrijgeven. Onze vergunning verliep op 14 januari en de aannemer was nog bezig op een andere werf, maar gelukkig is ie tussendoor een dag kunnen komen om de groenberm te herstellen.
Midden volgende week begint de aannemer dan terug aan de grondwerken.
Ook bij de 2de boring kampten we met hetzelfde probleem: de eerste meters van onze grond zitten vol stenen waardoor de boorders 2 pogingen hebben moeten doen, maar uiteindelijk na veel tandengeknars en veel waterverlies is het goed gekomen.
De boringen gingen normaal van start gaan op 17 november en een paar dagen duren. Het heeft uiteindelijk meer dan een maand langer geduurd.
Intussen is de hoofdaannemer - begrijpelijk - een andere werf gestart, dus het is ook nu weer afwachten wanneer de volgende stappen zullen gezet worden.
De eerste boring is eindelijk gelukt. Zelfs met de PVC-buis en de kleikorrels bleef er nog steeds heel veel spoelwater ontsnappen, dus het was weer een dagje nagelbijten en onze tuin is herschapen tot een modderpoel, maar stap 1 is toch al gelukt.
We hebben 2 boringen van 100m diep nodig, dus duimen dat de 2de boring gemakkelijker is!
Deze morgen is de genezen ploeg van de 2de boortoren aan de slag gegaan. Jammer genoeg bleek ook snel dat de bovenste grondlagen heel erg poreus waren en veel stenen bevatten. Daardoor kwam het spoelwater door allerlei kieren uit de grond, net daar waar de boortoren stond. Een risicovolle operatie dus.
Er werd gekozen om een dubbelwandige PVC-buis in de grond te duwen om zo de eerste meters te overbruggen, maar ook dat hielp niet genoeg. Als ultieme poging werd 's avonds de buis dan volgestort met soort kleikorrels die opzwellen zodat dan later daar doorheen kan geboord worden.
Het blijft bang afwachten.
Na weer een dikke week van schuiven met de planning werd deze morgen de andere boortoren geleverd.
Er had ook een kraantje moeten toekomen, maar toen dat niet kwam opdagen voelden we de bui weer hangen. Ook deze ploeg blijkt ziek te zijn en het blijft dus afwachten en schuiven met de planning. Wat een emotionele rollercoaster 😔
In afwachting van de geothermische boringen is het enige wat onze aannemer nog kon doen het isoleren en met OSB bekleden van het bovenste deel van de topgevels op zolder.
Daar isoleren we langs binnen met houtvezelisolatie. De rijhuizen links en rechts van ons hebben een andere vorm dan 't onze, dus is het moeilijk om echt goed aaneensluitend te isoleren langs de buitenkant.
